logo
ISSN 0137-2971, e-ISSN 2449-951X

Najważniejszym elementem BIM jest przestrzenny model. W spotkaniach z zainteresowanymi porównuję go często do skarbonki informacji dotyczących planowanego, realizowanego i użytkowanego obiektu. A oto kilka porównań klasycznego systemu realizacji inwestycji i BIM.

Gromadzenie informacji w jednym punkcie – centrum projektu, dostępnym stale dla wszystkich uczestników procesu.
Dziś. W tradycyjnym przebiegu procesu realizacji inwestycji znaczną część czasu przeznacza się na rekonstrukcję zdarzeń i związane z tym poszukiwanie dokumentów źródłowych. Są one z reguły rozproszone w zbiorach dokumentów uczestników procesu inwestycyjnego i udostępniane w zależności od interesu ich posiadacza.
BIM. Wszystkie dokumenty gromadzone są w jednym miejscu, bez możliwości ich zmieniania lub usuwania. Przejrzysty styl zarządzania prowadzi do redukcji napięć i zwiększenia swobody uczestników, którzy nie muszą tworzyć zabezpieczeń przed domniemanymi nieprawidłowościami. Centralna, jedna baza danych upraszcza rzetelną dokumentację zdarzeń. W efekcie mogą być rejestrowane i kontrolowane m.in.: ● wbudowane materiały i urządzenia (istnieje możliwość automatycznego generowania z modelu zestawień wszystkich, wprowadzonych do niego, elementów budowli); ● data i forma zatwierdzenia materiałów i urządzeń (model pozwala na automatyczne tworzenie list z podziałem na materiały zatwierdzone i inne); ● elektroniczne archiwum, zawierające korespondencję, obliczenia, szczegółowe dane techniczne itp., które w dowolnym momencie jest dostępne dla wszystkich uczestników.Sieć powiązań modelu z archiwum umożliwia dotarcie do informacji po zlokalizowaniu elementu na modelu oraz w przeciwnym kierunku, po stwierdzeniu konieczności zbadania jakiegoś zdarzenia; ● usterki wraz z ich lokalizacją, co usprawnia przeglądy i odbiory pousterkowe i pozwala szybciej rozwiązać problem ich usunięcia. 

Eliminacja obiegu dokumentacji papierowej.
Dziś. Istnieje wiele systemów zarządzania obiegiem dokumentacji projektowej. Każdy z nich ma na celu identyfikację dowolnego rysunku za pomocą indywidualnego numeru, rozpoznawalnego w ramach określonego systemu kodowania. Drugim celem powinna być możliwość odtworzenia, kto i kiedy otrzymał konkretną wersję rysunku. Służy temu indeksowanie kolejnych wydawanych elementów dokumentacji. Przygotowanie rozdzielnika przekazywanych rysunków odbywa się najczęściej w pośpiechu, co skutkuje obdzielaniem „na wszelki wypadek” wszystkich wszystkim. Stosy papierów wyrzucanych na końcu realizacji urągają ekologii, a często w ich masie giną rzeczywiście ważne dokumenty. Ponadto nagminne jest jednoczesne projektowanie przez różne branże na różnych wersjach np. podkładów architektonicznych.
BIM. Uzgodnienia prowadzone są na modelu pokazującym jednocześnie wszystkie elementy budowli wraz z uwarunkowaniami i zależnościami. W każdym momencie procesu projektowego istnieje możliwość generowania z modelu dowolnych rysunków bądź ich fragmentów i przekrojów w formie płaskiej oraz oczywiście dowolnych widoków przestrzennych. Dokumentacja papierowa w systemie BIM redukuje się w rezultacie do wydruków, służących do dokumentowania i archiwizowania poszczególnych faz projektu oraz ważniejszych ustaleń. Projekt budowlany z opinią rzeczoznawców i dokumentacja dla podwykonawców muszą być aktualnie jeszcze wydawane w formie wydruków 2D, które generowane są bez problemu z modelu 3D.

mgr inż. Jacek Janota-Bzowski
Usługi Inżynierskie w Zakresie Technicznego Wyposażenia Budynków

Przeczytaj cały artykuł (pdf) >>>