logo
ISSN 0137-2971, e-ISSN 2449-951X

Fakt, że przedsięwzięcia drogowe zawsze różniły się od budownictwa kubaturowego, znajduje odzwierciedlenie w procesie wdrożenia BIM, dlatego też rozwijając skrót BIM w odniesieniu do dróg, należy posługiwać się terminem „modelowanie informacji o budowli” – zamiast o budynku – a właściwie „modelowanie informacji o infrastrukturze”. Podstawowa różnica między modelowaniem obiektów kubaturowych i drogowych leży w skali przedsięwzięcia, ale można wymienić co najmniej dziesięć obszarów, w których występują znaczne różnice pomiędzy BIM „kubaturowym” a BIM „drogowym”.

1. Zajętość terenu. Powierzchnia budynku, to od kilkuset do kilkunastu tysięcy metrów kwadratowych. Modelowany obiekt ma charakter zwarty, określany mianem punktowego i jest jednolicie usytuowany w terenie. Natomiast infrastruktura drogowa zajmuje powierzchnię co najmniej kilku tysięcy metrów kwadratowych. Górna granica zależy od długości odcinka drogi, np. dwudziestokilometrowy odcinek drogi (autostrada, droga ekspresowa) może zajmować powierzchnię ponad miliona metrów kwadratowych! Obiekt ma charakter liniowy, cechuje go duża długość, liczne rozgałęzienia i zmienny przebieg w terenie.  

2. Teren objęty modelem. Z reguły model budynku albo nie uwzględnia terenu, albo tylko wąski pas gruntu wokół budynku, który nie przekracza granic działki, na której umieszczona jest budowla.Wynika to zarówno z punktowego charakteru inwestycji, jak i z tego, że media niezbędne do obsługi budynku z reguły są doprowadzone do działki. Z kolei model drogi musi uwzględniać na całej długości obiektu liniowego co najmniej pas drogowy – pas terenu szerokości od kilku do kilkunastu (kilkudziesięciu) metrów po obu stronach. Teren ten powinien być zamodelowany, gdyż prace projektowe oraz budowlane dotyczące sieci uzbrojenia terenu obejmują cały pas drogowy. Często może być to jeszcze szerszy pas terenu ze względu na np. analizy dotyczące zagadnień ochrony środowiska (zasięg oddziaływania hałasu, obiekty i obszary chronione itp.).

3. Przekroje obiektu. Budynek jest obiektem wielopoziomowym, obejmuje od kilku do kilkudziesięciu, nawet kilkuset kondygnacji, z czego większość ponad poziomem gruntu. W przypadku budynków wysokich łatwiej jest wybrać stabilny, jednorodny grunt, gdyż są to obiekty punktowe, o niewielkiej zajętości terenu. Infrastruktura drogowa ma kilka poziomów, z których większość znajduje się pod górną warstwą nawierzchni. Pod drogą przebiegają różne sieci uzbrojenia terenu terenu, z których każda ma specyficzne wymagania bezpieczeństwa dotyczące minimalnej odległości od innych obiektów. Zatem ich dowolna lokalizacja nie jest możliwa i model projektowy musi obejmować co najmniej kilka metrów pod poziomem gruntu. Droga jest długim obiektem liniowym i często nie można jej poprowadzić w jednolitych warunkach terenowych. Kilkukilometrowy odcinek z reguły przebiega przez różne rodzaje podłoża i często napotyka grunty o niewystarczającej nośności i dużej jej zmienności. W takiej sytuacji konieczne jest zaprojektowanie wzmocnień podłoża i w efekcie może być konieczne modelowanie na głębokości kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu metrów pod ziemią.

dr inż. Janusz Bohatkiewicz, Politechnika Lubelska, EKKOM Sp. z o.o.
mgr Krzysztof Jamrozik, EKKOM Sp. z o.o. 

 

Przeczytaj cały artykuł (pdf) >>>